0

دلایل، نشانه ها و روش های درمان شکستگی ترقوه

فهرست عناوین


استخوان ترقوه سبب اتصال اندام فوقانی به تنه می شود. نوجوانان و کودکان بیشتر از افراد بزرگسال در معرض خطر شکستگی استخوان ترقوه می باشند و از ۲۰ سالگی به بعد این خطر کاهش می یابد. در ادامه به علت و درمان شکستگی ترقوه می پردازیم.

علت و درمان شکستگی ترقوه

استخوان ترقوه جناغ را به شانه متصل می کند. در واقع تنها عامل اصلی اتصال استخوانی اندام به بدن بوده و یکی از نقاط اتکا اهرمی عضلات می باشد. اگرچه آسیب بافت های مجاور در شکستگی ترقوه کم بوده ولی عناصر مهم حیاتی نظیر عروق و اعصاب در اطراف آن واقع است.

شکستگی ترقوه یا کلاویل رایج ترین شکستگی در اندام فوقانی به ویژه برای ورزشکاران اسکی، سوارکاری و دوچرخه سواری ممکن است روی دهد. بیشتر محل شکستگی در ۱/۳ خارجی به ۱/۳ میانی بوده و درمان شکستگی ترقوه می تواند از بستن بانداژ ۸ تا جراحی باشد.

ترقوه استخوان اندام فوقانی بدن بوده و آن را به تنه وصل می کند. این استخوان در بالای دنده اول حضور دارد و به راحتی قابل لمس می باشد. در انتهای داخلی به استخوان جناغ اتصال یافته و مفصل استرنوکلاویکولار را به وجود می آورد. در انتهای خارجی هم با استخوان کتف توسط زائده آکرومیون متصل است.

عوامل خطر شکستگی ترقوه

قابل ذکر است که کودکان و نوجوانان بیشتر از افراد بزرگسال در معرض خطر شکستگی استخوان ترقوه می باشند. این خطر بعد از ۲۰ سالگی کاسته می شود. بعد در افراد مسن مجددا افزایش یافته زیرا با بالا رفتن سن، استحکام استخوانی کاهش می یابد. شکستگی ترقوه شایع ترین شکستگی کمربند شانه است که بیشتر در کودکان مشاهده می شود.

علت آن می تواند ضربه مستقیم یا افتادن روی شانه باشد. عضلات متصل شده به استخوان ترقوه عضله استرنوکلیدوماستوئید عضلات پکتورالیس ماژور هستند و زمان شکستگی با انقباض خود موجب جابجایی شکستگی می گردند.

علل رایج شکستگی استخوان ترقوه

از جمله علل رایج شکستگی استخوان ترقوه عبارت است از:

  • آسیب های ورزشی، نظیر ضربه مستقیم به شانه در زمین یا پیست
  • آسیبهای نوزادان حین تولد در کانال زایمان
  • آسیب هنگام تولد، به طور معمول در زایمان طبیعی
  • افتادن هایی همچون افتادن روی شانه یا روی بازوی کشیده
  • تصادفات رانندگی ناشی از تصادف اتومبیل، موتور سیکلت یا دوچرخه

انواع شکستگی استخوان ترقوه

از جمله شکستگی های استخوان ترقوه عبارت است از:

شکستگی انتهای دیستال ترقوه در کودکان

این نوع شکستگی معمولا در کودکان اتفاق افتاده و به ندرت مشاهده می شود که به علت صعود روی شانه ایجاد می شود. این شکستگی می تواند همراه با جابجایی در مفصل آکرومیوکلاویکولار AC و پارگی رباط های کوراکو کلاویکولار بوده که به اسم  pseudodislocation شناخته می شود.

  نشانه های بیماری فون ویلبراند و انواع آن

شکستگی میانی mid-shaft  استخوان ترقوه

شکستگی های بخش میانی استخوان ترقوه توسط عضله استرنوکلیدوماستوئید در بخش داخلی به سمت بالا کشیده شده و در قسمت بیرونی توسط عضلات لاتیسموس دورسی پکتورالیس ماژور به طرف پایین جابجا می شود و می تواند قطعه شکسته شده را جابجا سازد.

شکستگی پروگزیمال ترقوه

این نوع شکستگی به طور معمول بدون جابجایی است و به دلیل اتصالات قوی ناحیه رخ می دهد و معمولا شایع نیست.

علائم شکستگی استخوان ترقوه

به طور کلی شکستگی های ترقوه ۳۰-۶۴ مورد در صد هزار سال روی می دهد که در مردان نسبت به زنان رایج تر بوده و به طور میانگین ۵-۱۰ درصد از کل شکستگی های بدن را شامل می گردد. در تقسیم بندی آلمن شکستگی ترقوه به سه بخش یک سوم میانی، یک سوم داخلی و یک سوم بیرونی تقسیم می شود.

شایع ترین ناحیه شکستگی در یک سوم میانی بوده که می تواند ۷۵-۸۰ درصد کل شکستگی ترقوه را شامل گردد. به طور میانگین ۵ درصد از کل شکستگی هایی که در بدن انسان موجب بستری شدن در بیمارستان می گردد از شکستگی ترقوه ناشی می شود.

از علائم کلی شکستگی مانند درد، تورم و اختلال به کارگیری عضو در این شرایط وجود دارد. فرد اندام شکسته را با دست مقابل گرفته و از آویزان شدن آن جلوگیری می کند. از دیگر علائم عبارت است از:

  • دردی که هنگام حرکت دادن شانه بیشتر می شود
  • تورم، حساسیت یا کبودی
  • برآمدگی روی شانه یا در نزدیکی آن
  • صدای ساییدن یا ترق ترق هنگام حرکت دادن شانه
  • سفتی یا عدم توانایی حرکت شانه
  • نوزادان اغلب تا روزها بعد از شکستن استخوان ترقوه هنگام تولد بازوی خود را تکان نمی دهند و اگر کسی دستش را حرکت دهد گریه می کند.

از آنجا که استخوان کلاویکل یا ترقوه در حدود ۲۰ سالگی به قبل هنوز به طور کامل سفت نشده لذا شیوع شکستگی آن در افراد نوجوان و جوان بیشتر است.

مشکلات همراه با شکستگی ترقوه

از جمله مشکلات همراه با شکستگی ترقوه عبارت است از:

  • عدم ترمیم بافت استخوانی به طور نرمال
  • وجود توده سفت در استخوان که به سادگی از روی پوست قابل مشاهده می باشد ولی با گذشت زمان در بیشتر موارد از بین می‌رود و در مواردی نیز ممکن است ماندگار شود.
  • بروز آرتروز در مفاصل مرتبط با استخوان ترقوه
  • آسیب عصبی و رگهای خونی که می تواند با بی حسی، مور مور، گزگز و یا احساس سرما در اندام فوقانی در فرد بروز یابد
  کابردهای داروی سیکلوفسفامید و موارد منع مصرف آن

تشخیص و درمان

در مورد تشخیص و معالجه شکستگی ترقوه پزشک از فرد در مورد علائم و چگونگی جراحت سوال می کند. در ضمن شانه ها را معاینه و احتمالا بخواهد که بازو و دست و انگشتان را حرکت دهید. برخی مواقع به علت این که استخوان به پوست فشار وارد می کند محل شکستگی واضح می باشد.

با توجه به نوع شکستگی ممکن است پزشک بخواهد اعصاب و عروق را از لحاظ آسیب بررسی نمایید. ممکن است پزشک عکسبرداری اشعه ایکس از شانه را درخواست تا محل دقیق شکستگی، میزان جابجایی انتهای استخوان و استخوان های دیگر از لحاظ شکستگی و آسیب بررسی شود.

برخی مواقع نیز ممکن است برای بررسی جزئیات بیشتر شکستگی عکس سی تی اسکن درخواست شود. تشخیص شکستگی ترقوه توسط پزشک متخصص ارتوپد صورت می گیرد و علائم بالینی زیر را مورد بررسی قرار می دهد:

  • تورم
  • حساسیت به لمس
  • احساس مور مور
  • اختلالات ریه
  • اختلالات عروقی

از حمله موارد پاراکلینیکی در روند تشخیص و معالجه شکستگی استخوان ترقوه رادیوگرافی (در زاویه ۴۵ درجه میزان همپوشانی دنده ها کمتر می باشد)، ام آر آی و سی تی اسکن است. معالجه شکستگی ترقوه در بیشتر موارد غیر جراحی و به شکل بستن بانداژ ۸ لاتین با شانه آویز می باشد.

مدت زمان جوش خوردن شکستگی در کودکان دو تا چهار هفته بوده و در بزرگسالان بین سه تا شش هفته طول می کشد. درمان این شکستگی به دو دسته درمان باز و بسته تقسیم می شود که با توجه به شکل شکستگی و نوع آن پزشک ارتوپد معالجه را انجام می دهد.

اهداف معالجه در شکستگی ترقوه شامل هم راستا شدن دو ناحیه شکسته و برگشتن به فعالیت یا شرایط زندگی پیش از شکستگی می باشد. در اغلب موارد که شکستگی بدون جابجایی باشد درمان بسته یا غیر جراحی توصیه شده که شامل بستن بانداژ به شکل ۸ انگلیسی است.

نکته قابل توجه درباره بانداژ شکل هشت این می باشد که ممکن است برای بیمار احساس ناخوشایند گزگز و مورمور در اندام فوقانی ایجاد شود که می بایست مورد توجه قرار گیرد و بعد از اصلاح نقطه فشار در اندام فوقانی و اعصاب مربوطه مجددا ناحیه شکسته را توسط بانداژ ثابت نمود.

بعد از آن به مدت ۴ تا ۶ هفته عدم تحرک نیاز بوده و ضروری است که از انجام فعالیت های اندام فوقانی پرهیز شود. همچنین در بعضی موارد نیاز به عمل جراحی و تثبیت شکستگی وجود دارد، از جمله:

  • جابجایی شکستگی سبب کوتاهی بیشتر از دو سانتی متری استخوان می گردد.
  • شکستگی موجب آسیب به عناصر عروقی یا اعصاب می گردد.
  • شکستگی خرد شده همراه با جابجایی قطعات است.
  • شکستگی های متعدد اندام ایجاد شده باشد.
  فواید و خواص نخود سیاه و ترکیبات آن

در شکستگی های باز مانند جراحی شکستگی ترقوه، جا انداختن باز و تثبیت داخلی نامیده می شود. در این روش جراح بعد از برگرداندن قطعات حاصل از شکستگی به محل اولش، آن ها را توسط پین و پیچ، در جای خود ثابت نموده و با این روش جوش خوردن استخوان ترقوه به درستی ایجاد می شود.

در مورد معالجه غیر جراحی شکستگی ترقوه می توان به حمایت از بازو، مسکن ها، یخ و فیزیوتراپی اشاره کرد. همانطور که اشاره شد این استخوان از استخوان های مهم شانه به شمار می رود که خطر ضرب دیدن یا شکستگی در آن زیاد است. این شکستگی ها علیرغم درد بسیار، در حرکت بازو هم اختلال به وجود آورده و در مواردی ممکن است سبب آسیب دیدگی عروق عصبی و خونی یا سایر مفاصل گردند.

پزشک با توجه به نوع شکستگی می تواند معالجه جراحی یا غیر جراحی را پیشنهاد دهد. معمولا شکستگی استخوان ترقوه در کودکان بدون جراحی ترمیم می گردد. جراحی توسط متخصص ارتوپد و فوق تخصص اندام فوقانی صورت می گیرد. به طور کلی ۵-۱۰ درصد شکستگی استخوان ترقوه به جراحی نیاز دارد.

در این شرایط متخصص با عمل جراحی تجهیزاتی را به منظور تثبیت دو ناحیه شکسته در محل قرار می دهد. عوارض جراحی ممکن است عفونت یا عدم ترمیم استخوان باشد که به ندرت روی می دهد. از جمله موارد نیازمند جراحی در شکستگی ترقوه عبارت است از:

  • نفوذ پوست در ناحیه یا شکستگی باز
  • اختلالات همراه شکستگی شامل اختلال عروقی و آسیب به اعصاب بازویی
  • شکستگی های چند قطعه ای
  • شکستگی های یک سوم انتهایی که احتمال جوش نخوردن بیشتری دارند

بازگشت به فعالیت در شکستگی ترقوه تحت نظر متخصص فیزیوتراپی در کلینیک فیزیوتراپی انجام می شود. نمونه معالجه هایی که در این مراکز صورت می گیرد عبارت است از:

  • نیدلینگ
  • درمان های دستی شامل رهاسازی عصب های شبکه بازویی
  • تقویت عضلات توسط تمرینات طبی
  • تقویت عضلات توسط تمرینات طبی
  • تقویت عضلات توسط تمرینات طبی
  • استفاده از گرما و الکتروتراپی در بهبود گرفتگی های عضلانی
  • تقویت عضلات توسط تمرینات طبی
  • تقویت عضلات توسط تمرینات طبی
  • استفاده از امواج شورت ویو دیاترمی
  • استفاده از ماساژ و ریلکسیشن و مایوفاشیال ریلیز
  • تقویت عضلات توسط تمرینات طبی
  • بهره‌مندی از خواص مثبت میدان های مغناطیسی یا مگنت در بهبود شکستگی
  • تقویت عضلات توسط تمرینات طبی

در پایان از همراهی شما سپاسگزاریم. همچنین در صورت تمایل برای اطلاع از درمان شکستگی مهره کمر و طب سنتی برای شکستگی روی لینک ها کلیک و از این مقالات بازدید نمایید.

منبع : آرگا

برچسب :



منبع

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − 10 =